ตะลุยภูเก็ต เตร็ดเตร่ไปทั่ว ภาค4

            เมื่อเดินทางมาถึงสะพานสารสินจะเห็นเป็นเส้นทางยาวประมาณ 300เมตรกว่าจะถึงจุดที่เรียกว่าสะพาน ต้องเดินเท้าเข้าไป ทางเดินสีขาวยาวนั้น ดูแล้วไม่ไกลแต่เวลาที่พวกเราไปถึงนั้นช่วงเวลาเที่ยง ไม่ต้องสืบเรื่องของความร้อนจากแสงพระอาทิตย์ เผาไหม้เกรียมกันทีเดียวแต่ว่าก่อนที่จะเริ่มเดินมีร้านค้าริมทางขายน้ำ ขายของกินทั่วไป มีของฝากขายตั้งแต่ต้นทาง ระหว่างทางทีเดินไม่มีอะไร ซ้ายมือเป็นทะเลที่มองออกไปเป็นเหมือนปากอ่าว ฝั่งขวาเป็นแม่น้ำที่มาบรรจบกันเป็นน้ำกร่อย มองดูวิวสวยงามตามท้องเรื่องแต่เรื่องของแดดนี้สิเล่นเอาซะหมดอารมณ์แนะนำว่าถ้าจะไปสะพานสารสิน ควรที่จะช่วงเย็นๆ จะได้ขึ้นไปดูพระอาทิตย์ตกแล้วมีร้านอาหารที่อยู่บริเวณนั้นเยอะแยะหลายร้านให้เราได้เลือกใช้บริการแต่ส่วนตัวไม่ได้ลองกินเพราะว่าต้องไปกันต่อ

สะพานสารสินเป็นสะพานสีขาวที่ตั้งไว้กั้นกลางระหว่างจังหวัดพังงากับ จังหวัดภูเก็ตใครที่ขับรถมาไม่ว่าจะคันไหนก็จะต้องผ่านสะพานนี้เกือบทุกคัน ความสูงของสะพานมีหอคอยให้เดินขึ้นไปประมาณ 3ชั้น บรรยากาศที่มีสิ่งปลุกสร้างขึ้นมากั้นพระอาทิตย์ทำให้อากาศเย็นสบายสวยงาม ประวัติคราวๆของที่นี้คือเป็นชาย หญิงที่รักกันในสมัยก่อนแต่ว่าทางครอบครัวไม่สนับสนุน ทำให้ทั้งคู่ต้องหนีออกมาด้วยกันก่อนที่จะจบรักของทั้งคู่ที่สะพานแห่งนี้ ด้วยการกระโดดน้ำฆ่าตัวตายพร้อมกันเพื่อที่จะเป็นการประกาศให้ทุกคนรู้ว่าทั้งคู่รักกันมากแค่ไหน เรื่องราวมีให้อ่านกันเมื่อขึ้นไปฝั่งดูแล้วอาจจะเศร้าแต่ว่าความรักนั้นมันสวยงามเกินกว่าที่ใครคนอื่นจะเข้าใจมีเพียง 2 คนที่เข้าใจมากที่สุด หลังจากที่เดินถ่ายรูปเสร็จก็เริ่มจะไปกันต่อ คราวนี้ถึงทะเลสักที